سيد حسن آصف آگاه

63

سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى)

سوم آبگينه‌اى يا پولادين ، ديوار چهارم سيمين يا برنجين ، ديوار پنجم زرين يا آهنين ، ديوار ششم كهربايى يا شيشه‌اى و ديوار هفتم ياقوتى و يا لاجوردى است . پنجاه دروازه دارد و از هر دروازه تا دروازه ديگر هفتصد فرسنگ فاصله است . پشوتن پسر گشتاسب با هزار شاگرد كه همگى قباى سمور سياه در بر دارند ، درون آن است و از آن‌جاست كه براى بازآرايى دين به همراه شاگردان خويش بيرون مىآيد و دشمن را از ايران شهر بازمى - دارد ( زند بهمن يسن ، ص 41 ، يادداشت 81 ) . بنابر روايات پهلوى و يشت‌ها اين قلعه در شمال و ميان كوه‌ها واقع شده و رودخانهء « چهروميان » از آن‌جا مىگذرد و آرامگاه خورشيدچهر يكى از پسران زرتشت مىباشد . مردمان كنگ شاد و خرم و ديندار هستند و به ايران‌شهر برنمىگردند مگر روزى كه پشوتن آنها را به جنگ دشمنان ايران‌شهر راهنمايى بكند و دست به كار اصلاح بزند . زند وهومن يسن ، ص 75 ، و نگاه كنيد به : . 58 - 28 . P , sedinayaK seL , nesnetsirhC . A